بکام اگر برسیدی بریختی خوناب

دل مرا سر زلف تو کرده، خانه سیاه

غم تو از دل تنگم شدست، خانه خراب

بسوخت این دل خام و به کام دل نرسید

لب و دهان تو را ای بسا حقوق نمک

که هست بر جگر ریش و سینه های کباب

هزار صید به هر موی می کشی در قید