لب و دهان تو را ای بسا حقوق نمک

غم تو از دل تنگم شدست، خانه خراب

بسوخت این دل خام و به کام دل نرسید

بکام اگر برسیدی بریختی خوناب

که هست بر جگر ریش و سینه های کباب

هزار صید به هر موی می کشی در قید

کمند طره به هر سو که می کنی پرتاب