ز راه هدایت نجوم ثواقب

به تعظیم احمد، که، با آن جلالت

نگه داشتن در حصار عناکب

به یاری یاران احمد که بودند

که تا شد سرم ز آستان تو خالی

نشد آستین من از اشک غایب

ثنایت به کارم درآورد ورنه