اگر مدح جاه تو گویم نگویم

نشد آستین من از اشک غایب

ثنایت به کارم درآورد ورنه

به یکبارگی بودم از شعر تایب

بامید مرسوم و حرص مواجب

ولی چشم دارم که از دولت تو

مراتب فزاید مرا بر مراتب