گفته ای یک سر مویت به جهانی نی نی

مو به مو سر زلف که بدین حال گواست

یک سر مو نظری با دل دروایم کن!

ای که از هر سر موی تو دلی اندرواست

یه سر موی تو را هر دو جهانم نیم بهاست

شام را تیرگی از موی تو می باید برد

صبح را روشنی از روی تو می باید خواست