شام را تیرگی از موی تو می باید برد

ای که از هر سر موی تو دلی اندرواست

گفته ای یک سر مویت به جهانی نی نی

یه سر موی تو را هر دو جهانم نیم بهاست

صبح را روشنی از روی تو می باید خواست

هر سحر مجمره بوی تو در دست شمال

هر نفس سلسه موی تو در دست صباست