نکنم باز بهر نافه که در چین و خطاست

مشک با حلقه مویت سر سودا دارد

کژ خیالی است مگر مشک خطا را سوداست

بوست چون نافه گرم بازکنی یکسر موت

رنگ رخسار تو را سوسن و گل تو بر تو

موی گیسوی تو را شعر سیه تا برتاست

در سرم هست که چون موی تو کج بنشینم