در زمان تو بنا محرم اگر روی نماست

چنگ را موی کشان برد و پس پرده نشاند

غیرت عدل تو تا دید که پیری رواست

دم به دم آینه را روی سیه باد چو موی

می چکد از بن هر موی دو صد قطره عرق

ابر را بس که ز بر کف دست تو حیاست

ید بیضای کلیم است تو را کز اثرش