همچو موی سر قرابه که می پالاید

ابر را بس که ز بر کف دست تو حیاست

ید بیضای کلیم است تو را کز اثرش

بر تن خصم تو هر موی یکی اژدرهاست

از زجاجی مژه دشمن تو خون پالاست

چرخ نه تو سر بوسیدن پایت دارد

پشت چون موی سر زلفش از آن روی دوتاست