باد عزمت په فتنه به یکدم شکند

پشت چون موی سر زلفش از آن روی دوتاست

دست بربسته چو عودست مخالف بزنش

گر نهد یک سر موی پای برون از چپ و راست

گرچه انبوه تر از موی بتان یغماست

قاصرم در صفتت گرچه به مدح تو مرا

هر سر موی بر اندام زبانی گویاست