گرچه انبوه تر از موی بتان یغماست

دست بربسته چو عودست مخالف بزنش

گر نهد یک سر موی پای برون از چپ و راست

باد عزمت په فتنه به یکدم شکند

قاصرم در صفتت گرچه به مدح تو مرا

هر سر موی بر اندام زبانی گویاست

می چکد آب ز مو شعر ترم را که بسی