جوان چو دولت سلطان روان چو فرمانش

هزار پی ز حضیض سمک بر اوج سماست

شدن به جانب بالا سحاب را ماند

ولی عرق نکند آن و این غریق حیاست

جهنده همچو اعادی رسیده همچو قضاست

شها، حسود ترا گر نمی تواند دید

تو زشادی که سبب کوربختی اعداست