جهنده همچو اعادی رسیده همچو قضاست

شدن به جانب بالا سحاب را ماند

ولی عرق نکند آن و این غریق حیاست

جوان چو دولت سلطان روان چو فرمانش

شها، حسود ترا گر نمی تواند دید

تو زشادی که سبب کوربختی اعداست

مدار باک زکید عدو که در همه وقت