در دو اساس اقامت منه که رهگذر است

سرای خانه گیتی که خانه دودراست

تو کدخدایی این خانه می کنی، غلطی

تو را مقام اقامت به خانه دگر است

مجال عمر تو چندانکه می شود کمتر