تو روزی از در آنکس طلب که هر روزت

هزار تو اگرت درع و جوشن و سپر است

به پای دار طریق قیام لیل چو شمع

که نور طلعت شمس از کرامت سحر است

به قرص گرم خورشید آسمان وظیفه خوراست

سیاه کاسه بود وقت شام از آن تنگ است

بقای صبح کم آمد چرا که پرده در است