درین سرا چه کسی نیست کز غمی خالی است

فروغ صبح حجابی که هست در سحر است

تو را ز خاصیت آفتاب چیست خبر

به غیر از آنکه از انوار دیده بهره ور است؟

به قدر خویش همه کس مقید قدر است

ز سوز سینه لب بحر روز و شب خشک است

ز آب دیده رخ ابر صبح و شام تر است