هر آنچه در کفش آمد غریق بخشش گشت

که اختیار وجود و خلاصه بشر است

ز آسمان خرد انجم معانی را

ضمیر او به شب تار ملک راهبر است

چه شک درین که به دریا درآمدن خطر است

خدایگانا معلوم رای روشن توست

که بی وفاست حیات از وفات ناگزر است