خدایگانا معلوم رای روشن توست

ضمیر او به شب تار ملک راهبر است

هر آنچه در کفش آمد غریق بخشش گشت

چه شک درین که به دریا درآمدن خطر است

که بی وفاست حیات از وفات ناگزر است

بنای خاک بنایی است سخت سست نهاد

سرای عمر سرایی عظیم مختصر است