عالم آراسته از حسن ممالک آراست

زیب دور قمر آمد چو خط آصف دهر

سر زلف تو که بر برگ سمن غالیه ساست

روی زیبای تو چون رای جهانگیر وزیر

خواجه شمس الحق والدین که اگر تابدروی

رایش از شمس فتد، همچو قمر در کم و کاست

پادشاه وز را میر زکریا که زقدر