زیب دور قمر آمد چو خط آصف دهر

هر سحر پیرهن شعر سیه کرده قباست

من گرفتم که به پولاد دلی آینه ای

گرچه پولاد دل است، آینه هم روی نماست

سر زلف تو که بر برگ سمن غالیه ساست

روی زیبای تو چون رای جهانگیر وزیر

عالم آراسته از حسن ممالک آراست