رای عالی نظرت، مطلع انوار یقین

نکند بر نظر رای صواب تو خطاست

زیر دست تو فلک می طلبد منصب خویش

خویشتن را همگی برده فلک بر بالاست

ذات فرخ اثرت، مظهر الطاف خداست

گشت در شرح ثنایت، قلمم سرگردان

روزگاری است که تا در سر کلک این سوداست