دایم به بوی خلق تو با او بر آذر است

ارزاق را حواله به دیوان همتت

کردند و تا به روز حساب این مقدر است

با عود شکر اگرچه ندارد قرابتی

شاها، منم به مدح تو آن طوطی فصیح

کز لفظ من دهان جهان پر ز شکر است

از بحر مدح من به ثنایت درین محیط