کز لفظ من دهان جهان پر ز شکر است

با عود شکر اگرچه ندارد قرابتی

دایم به بوی خلق تو با او بر آذر است

شاها، منم به مدح تو آن طوطی فصیح

از بحر مدح من به ثنایت درین محیط

هرجا سفینه ای است، کنون غرق گوهر است

من این معز دین خدا را معزیم