دوری به اختیار نجستم ز حضرتت

از بنده نیست، این ز سپهر ستمگر است

گردون مدام باعث حرمان بنده است

این خوی در طبیعت گردون مخمر است

خود ذره را ز مهر جدایی چه در خور است؟

سوگند می خورم به بهشت و قصور و حور

وانگه به خاک پای تو، کان حوض کوثر است