تا در میان گلشن گردون دهان شیر

وانگه به خاک پای تو، کان حوض کوثر است

کز مدت فراق تو روزی که رفته است

پندار کرده ام که مگر روز محشر است

فواره مرصع این چشمه زر است

منصور باد رایت فتح تو، کافتاب

طالع ز برج این علم شیر پیکر است