که گل هنوز چو یوسف اسیر زندان است

به باغ سفره مینا از آن گشاید گل

که صحن دشت پر از کاسه های مرجان است

از آن به مصر چمن در شکوفه گشت عزیز

قد بنفشه چرا شد خمیده چون امروز

هنوز غره عهد ش چرخ مظله ای است

به عهد عدل تو مهتاب در جهان زانهاست