به عهد عدل تو مهتاب در جهان زانهاست

که گل هنوز چو یوسف اسیر زندان است

قد بنفشه چرا شد خمیده چون امروز

هنوز غره عهد ش چرخ مظله ای است

که رشته بافته بهر رفوی کتان است

حسام سبز که می کرد رخ به خون گلگون

ز سهم عدل تو چون بید لرز لرزان است