که رشته بافته بهر رفوی کتان است

قد بنفشه چرا شد خمیده چون امروز

هنوز غره عهد ش چرخ مظله ای است

به عهد عدل تو مهتاب در جهان زانهاست

حسام سبز که می کرد رخ به خون گلگون

ز سهم عدل تو چون بید لرز لرزان است

سواد چتر تو را آفتاب در سایه