خاصه بر ملکی که سلطان بنده سلطان اوست

در بیان در و مرجان گوهری می سفت عقل

روح می گفت: این عبارت از لب و دندان اوست

چشم ترکش را بگو تا ترک تازی کم کند

قبله شاهان عالم، آنک از فرط عفاف

سجده کروبیان بر گوشه دامان اوست

آنک از بهر علو پایه در بدو ازل