در حصر نعمت تو خرد گنگ و لال یافت

جبرئیل را تجلی شمع جمال او

پروانه وار سوخته بی پر و بال یافت

ای منعمی که ناطقه خوش سرای را

یک ذره از لوامع نورت غزاله برد

ک شمه از روایح خلقت غزال یافت

یبویی ز گرد دامن لطفت دماغ باغ