یک ذره از لوامع نورت غزاله برد

پروانه وار سوخته بی پر و بال یافت

ای منعمی که ناطقه خوش سرای را

در حصر نعمت تو خرد گنگ و لال یافت

ک شمه از روایح خلقت غزال یافت

یبویی ز گرد دامن لطفت دماغ باغ

در جیب و آستین صبا و شمال یافت