از چمن مملکت، بر که خورد؟ آنکه او

دامن قدرش ز عجز، چرخ به دندان گرفت

ای که چو خورشید چرخ از پی آرام خلق

شیب و فراز جهان، عزم تو یکسان گرفت

با دم او تیغ را، باد گلستان گرفت

حکم تو خواهد گرفت از همه عالم خراج

دایره ابتدا از خط ایران گرفت