رستم حشمت فشرده پای و بیابان گرفت

فتح نه امروز کرد، پیروی موکبت

با تو ز عهد ازل، آمد و پیمان گرفت

مملکتی را که داشت، خصم به دستان بدست

خصم تو ماری است کو جست به صحرا چو موش

مور حسامت چنین، مار فراوان گرفت

دولت توست آنکه کس هیچ نیارد ازو