مور حسامت چنین، مار فراوان گرفت

مملکتی را که داشت، خصم به دستان بدست

رستم حشمت فشرده پای و بیابان گرفت

خصم تو ماری است کو جست به صحرا چو موش

دولت توست آنکه کس هیچ نیارد ازو

لیک بدست کسان، ارقم و ثعیان گرفت

از فرح فتح پارس، مطرب عشاق دوش