رایحه سنبلش، نافه تاتار یافت

لشگری از چین کشید، مملکت جان گرفت

خط عذارش نگر، هان که به دور قمر

کفر برآورد سر، خطه ایمان گرفت

چاشنی شکرین، چشمه حیوان گرفت

دیده ندارد در آن عارض زبیا نظر

نیست کسی را برآن، زلف پریشان گرفت