سر زد و بر خویشتن، منت در بان گرفت

خان سکندر سریر، آنکه کمین هندویش

باج ز قیصر ستد، ساو ز خاقان گرفت

بس که به امید بار بر در او آفتاب

باز در ایام او، طعمه گنجشک داد

گرگ به دوران او، سیرت چوپان گرفت

دور حوادث گذشت، کاول دورش صبا