ماه به دورش سپر دارد و خورشید تیغ

گرگ به دوران او، سیرت چوپان گرفت

دور حوادث گذشت، کاول دورش صبا

حادثه چرخ را، آخر دوران گرفت

لاجرم افلاک را، هست بر ایشان گرفت

ای ز نوال کفت، قطره ای و ذره ای

آنچه ز فیض کفت، یم ستد و کان گرفت