چشم بدان از رخش دور که سعد فلک

خرج عطای تو را، چرخ چو میزان گرفت

شاهسواری که چون راند به میدان ملک

گوی فلک را به حکم، در خم چوگان گرفت

فال سعادت بدان، طلعت رخشان گرفت

چونه ز گریبان چرخ قد تو بر کرد سر

قرطه خورشید را، گوی گریبان گرفت