ای دل مجوی سود ز سودای او که عشق

در کسوت لطیف دل آن را روان نهاد

تا کی چو شمع سوخته را می کشم به دم؟

کو با تو در میان سرو جان رایگان نهاد

بنیاد این معامله را بر زیان نهاد

ایزد هوای خاک در دوست پیش از آن

در جان من نهاد که در خاک جان نهاد