بی دست مسند تو مزلزل نهاده بود

بس کاسهای سرکه بران هفت خوان نهاد

قدرت مکن و پایه خود چون قیاس کرد

دست جلال و مرتبه بر لامکان نهاد

اوضاع تخت بخت تو دستی بران نهاد

از خاورت همیشه بگردون زر آوردند

جز رایت این خراج که بر خاوران نهاد