مرا و تو را بیم کشتن بود

مراکرد خراد برزین نوان

همی گفت کایدر بدن روی نیست

درنگ تو جز کام بدگوی نیست

ز ایدر مگر بازگشتن بود

چوبهرام را پهلوان سپاه

ببردند آب اندران بارگاه