در زمانش بره بر دعوی خون مادران

بس که جودش دخل بحر و حاصل کان می برد

گوییا اصلا ندارد ابر تر دامن حیا

کو به عهدش دست خواهش سوی عمان می برد

گرگ را بگرفته گردن پیش چوپان می برد

چون به میدان می رود بر خنگ چوگانی سوار

گوی خورشید از بر گردون به چوگان می برد