گرگ را بگرفته گردن پیش چوپان می برد

گوییا اصلا ندارد ابر تر دامن حیا

کو به عهدش دست خواهش سوی عمان می برد

در زمانش بره بر دعوی خون مادران

چون به میدان می رود بر خنگ چوگانی سوار

گوی خورشید از بر گردون به چوگان می برد

می کند پرتاب تیغ از دست و می تاد عنان