آسمان می خواهد از اسب تو نعلی بهر تاج

مسند جاه تو را در دوش خاقان می برد

تا نگردد شمع روز از باد تیغت منطفی

روز کین چتر تو را در زیر دامان می برد

غالبا آن تاج را از بهر کیوان می برد

کیست هندویی که سازد نعل اسب تاج سر

ظاهرا اسب تو در پا از پی آن می برد