مسند جاه تو را در دوش خاقان می برد

با وجود دستبرد شاه روز و نام و ننگ

شرم باد آن را که نام پوردستان می برد

حلقه امر تو را در گوش، قیصر می کشد

تا نگردد شمع روز از باد تیغت منطفی

روز کین چتر تو را در زیر دامان می برد

آسمان می خواهد از اسب تو نعلی بهر تاج