با وجود دستبرد شاه روز و نام و ننگ

دور چرخش بسته بر درگاه سلطان می برد

وانکه گردن می کشد روزی ز طوق بندگیش

روزگارش بند بر گردن به زندان می برد

شرم باد آن را که نام پوردستان می برد

حلقه امر تو را در گوش، قیصر می کشد

مسند جاه تو را در دوش خاقان می برد