چشمم ز جهان داشت غباری و حجابی

هریک چه دهم شرح که بر من چه جفا کرد

بی نور جمال تو نظر پرده نشین شد

بر مردم و بر خویش در دیده فرا کرد

دیدار تو آن هر دو مبدل به صفا کرد

عمری که رود بی تو نمی بایدم آن عمر

می بایدم آن عمر دگر باره قضا کرد