از بندگی قد تو شد کار سرو راست

جان را امید وصل تو تیمار می کند

طرار طره تو دلم برد عارضت

رو وانهاده پشتی طرار می کند

آزادی از تو دارد و هموار می کند

خال تو پیش چشم تو زعنبر بخور کرد

وین بهره قوت دل بیمار می کند