آزادی از تو دارد و هموار می کند

طرار طره تو دلم برد عارضت

رو وانهاده پشتی طرار می کند

از بندگی قد تو شد کار سرو راست

خال تو پیش چشم تو زعنبر بخور کرد

وین بهره قوت دل بیمار می کند

هشیار باش ای دل غافل که چشم یار