آخر این برگشته طالع گشته غوغا شود

زود بهر دفع آن سودا به خون گردنش

روی بیضای حسام خسروی حمرا شود

این همه غوغا که خصمت را ز سودا در سرست

دشمنت خود را به دست خود بدستت می دهد

تا مگر دستی بگردد پایه اش بالا شود

پس عجب مرغی حریص افتاده است این آدمی